Ayşe Kavak

Ayşe Kavak

KANSER HASTALARININ GERÇEK HAYAT HİKAYELERİ

KANSER HASTALARININ GERÇEK HAYAT HİKAYELERİ (SU)

09 Temmuz 2020 - 10:48

Henüz 17 yaşındaydı Su ona göre henüz çocuk yaştaydı  fakat  bu yıllarda  20 yaşındaki evlenmeyen kızlara evde kalınmış gözüyle bakılırdı.Aileside sırf Su’ya böyle denilmemesi için kendisinden 7 yaş büyük,mesleği iyi, imam hatipte okumuş,Allah korkusu bilen biri diyerek evlendiriyorlar,  kimse ona ne düşündüğünü sormuyor bile, kırsal yerde büyümüş, hiç gurbete çıkmamış biri nasıl olurdu da bunlara dayanırdı düşünülmemişti...Baba ocağından çıkıp gurbet yollarına çıktığı zaman  boynu bükülüyor, şimdiden hasretlik sarıyordu içini ama mecburdu polis eşiydi artık alışması gerekiyordu.Evimiz dediği yerin kapısını açıp içeri girince karanlığın ve hasretliğin vermiş olduğu sıkıntıdan rahatsız oluyor,lambayı yaktığı anda alışmış olduğu baba ocağını,kardeşleriyle paylaştığı odası geldi gözünün önüne ve boğazına düğümlendi sanki sıkıntılar göz yaşlarını tutamayıp ağlıyor...O bir polis eşiydi alışmalıydı artık tüm zorluklara böyle düşünüp kendini oyalamak için evini yerleştirip, kendisine hoş geldine gelen meslektaş eşlerini kabul ediyor, ortama ayak uydurmaya çalışıyordu, gurbetteydi bu acıyı gidermek için her hafta ailesine telefon açmak için postaneye götürürdü eşi ailesiyle hasretlik gidersin diye ama geçmiyordu hasretlik duygusu...Su mektup yazardı sık sık ailesine ama son yazdığı mektuplara cevap gelmemiş, eşi ailesiyle görüşsün diye postaneye götürmemişti içten içe küsmüştü eşine, anlam veremiyordu olanlara onu üzen sıkan birşey vardı.Su bu sıkıntılara anlam verememeyi düşünürken eşi memleketi çok özledin memlekete gidelim mi hasretliğimiz bitsin dediği an Su öyle çok sevinmiş öyle çok mutlu olmuştu ki dünyalar sanki onun olmuştu...Zordu gurbetde olmak,ailesine kavuşacağı için çok heyecanlıydı günler geçmek bilmiyordu; sonunda beklediği gün gelmiş yola çıkılmıştı yollardaki tabelalara bakarken memleketine ne kadar kaldığını hesaplıyor, yollar daha uzuyordu sanki; sonunda memleketine ulaşmışlardı ama Su’yu bekleyen kötü süprizler vardı;Ablası karşıladı kapıda ve nihayet dedi sitemli bir şekilde  ve içeri geçtiklerinde annesini bıraktığı gibi bulamadı.Annesi çok rahatsızlanmış ameliyat olmak zorunda kalmış  ve amcası vefat etmişti  eşi bu yüzden onu telefonla konuşması için götürmemiş, yazdığı mektupların cevaplarını saklamıştı...Hasretliğini gidermiş evine dönmüş aradan 6-7 ay geçmiş memleket hasreti yine ağır bastırdığı için eşi Su’yu memlekete götürmüştü kalması için, tam bir ay kalmış artık dönmem gerekiyor demişti gurbettede olsa bir evi, yuvası vardı özlemişti orayıda içi rahattı alışmıştı artık herşeye; eşinin görevinin zorluğuna,görevden dolayı ailelerin ne sıkıntılar yaşadığını iyi biliyordu artık...Zaman gelip geçmişti; Su hamile olduğunu öğrendi anne olacaktı bu çok güzel bir haberdi onun için ama başka sıkıntılar yaşayacaktı haberdi yoktu...devamı haftaya Su’yun hikayesi

YORUMLAR

  • 0 Yorum