Ayşe Kavak

Ayşe Kavak

KANSER HASTALARININ GERÇEK HAYAT HİKAYELERİ

KANSER HASTALARININ GERÇEK HAYAT HİKAYELERİ (SU-4)

05 Ağustos 2020 - 13:36

Su Yaradana dua etti çok şükür tedavisi var senin emanetin diyerek gösterilen servisin odasına yatışa geçiyor çocukla ama tedirgin küçücük beden nasıl kaldıracaktı kemoterapiyi,ilk aşama 45 gün küçük bir oda, ziyaretçi yasak,kapalı kapılar tıpkı açık cezaevi, koridorlarda gezen diğer lösemi hastası çocukların anneleri onlarla dertleşip,göz yaşlarını saklaya saklaya, çocuğuna karşı gülerek  geçiriyor zamanını,servise iyileşmiş hastalar ve anneleri geliyor, ilk aşamayı atlatıp ayakta tedavi alanları görünce  Su’yun morali daha iyi oluyor...Bir gün Asistan” tedaviye ara verilecek, belirli günlerde alacak” deyince çok seviniyor.Eve gelince 3 yaşındaki çocuk karşılıyor onları şaşkın bir şekilde ablasına bakıyor ve “Ablam neden saçsız,traş mı oldu ama kızlar traş olmaz ki “ okuldaki arkadaşını örnek gösterip “Burak gibi olmuşsun” deyince,Su küçük kızı kucağına aldığı gibi çok özlediğini söyleyerek başka bir odaya götürüyor ve ablasının ağır bir grip geçirdiğini aldığı ilaçlar yüzünden saçlarının döküldüğünü anlatıyor ve ablasının üzülmemesi için bu konuyu bir daha söylememesini istiyor; küçük kız büyük bir olgunlukla ablasının yanına giderek “çok tatlıolduğunu ve saçsız halinin ona çok yakıştığını” söyleyince Su şaşırır çünkü 3 yaşındaki kızı yetişkin bir birey gibi davranmış ortamı yumuşatmıştı...Artık belirli günlerde hastaneye gidip geliniyor  kötü,iyi derken 17 ay geçiyor dile kolay her bir dakikası bir saat gibi geçen zaman aşmış zorlu günler geçmiş diye düşünülüyordu...Devamı haftaya

YORUMLAR

  • 0 Yorum

Son Yazılar