Ben şuana kadar yazmak istediklerimi kaleme dökmekte hiç zorlanmamıştım.

Bir tarafta, kedisi öldü diye onu gömerken gözyaşlarına boğulan,üzüntüsünü babasına üzüntü yapan merhametli bir kız çocuğu,
diğer tarafta karısını çocuğunun gözleri önünde öldüren baba,öz evladını başka bir adam yada kadın için zevki uğruna terk edip kaçan ebeveynler.


Nereye gidiyoruz rotayı şaşırmış,hiç bir şeye saygı gösteremeyen,empati yoksunu bir yığın insan,bollukta yokluk, varlıkta darlık, huzurda huzursuzluk yaratan bir dizi insan topluluğu,
bocalayan, bocaladıkça dibe batan bir topluluğun sosyalliğin çöküşü.


Sebep,???


Bir yerde gerçek bomba sesleri altında korku açlık çaresizlik varken, diğer tarafta,
zevk uğruna patlatılan havai fişekler yüzünden korkup uyuyamayan bebeler, daldan dala atlayarak korkudan ölen sicap ve diğer hayvanlar,nereye gidiyoruz.?

Ölüleri unutmuş, dirileri ölü yerine koymuş bir kokmuşluk içinde neyi yazacağımı duygularımı hangi kelimelerle süsleyebileceğimi bilemedim,
sizi sevmeyeni bırakın gitsin,


öldürmek niye?


Hırs ve zevk için öldürmek niye.? Nereye gidiyoruz.? Anasını babasını miras için öldüren torunlar, evlatlar, kadınlarını öldüren adamlar,savaşlara kapı açanlar,evladını yok sayanlar,bilemedim, ben ne yazayım.?


Cahil eğitilir, saygı zamanla kazanılabilir,
para pul çabayla elde edilebilinir, vicdan varya vicdan o yoksa bitmiştir.

Sevgi ekmediğimiz topraktan ne vermesini bekliyoruz.? Uyuşturulduk, konfora alıştırıldık,
her şeyden vazgeçip, bunlardan neden vazgeçemiyoruz.?

Nereye gittiğimizi yolun rotasını elimizle belirlememiz gerektiğini ne zaman anlayacağız,ben her gün haberlerde savaşları, cinayetleri, çocuklara öz aileleri tarafından yapılan insanlık dışı olayları seyretmekten,
kim hangi taraftan,kim kimi daha çok karalayabilir yaralayabilirden, usandım.
İnsan olmak insana insan gibi davranmak, fesatlıktan, fırsatçılıktan,kinden nefretten uzak durmak bu kadar zor’mu.?


Ben neyi yazayım bilemedim.

Zaman,kalbinin saati,yüreğindeki merhametin yelkovanı,insanlığın akrebi, rakamları ise avucunda tuttuğun sevgi tohumların olsun,
üfle dökülsün avucundanki sevgi tohumları ,filiz versin topraktan,rüzgarla tüm dünyaya dağılsın Pandemiyedönüşsün, denemeye değer,


umut hep vardır.