Ayşe Kavak

Ayşe Kavak

KANSER HASTALARININ GERÇEK HAYAT HİKAYELERİ

KANSER HASTALARININ GERÇEK HAYAT HİKAYELERİ (SÜMBÜL -4)

10 Haziran 2020 - 09:00

Yuvasına dönmek çok güzel bir duyguydu  çocukta çok sevinmiş eve gelmiş olmanın mutluluğunu yaşıyordu...Herşeye tek tek bakıp evini süzüyordu özlemişti evini çocuk abisiyle, ablasıyla vakit geçirmeyeli uzun zaman olmuştu...Genç kadın mutluydu evine geçici bir süreliğinede olsa döndüğü için; öyle ya  tedavi devam edecek   ve 3 yıla yakın kemoterapi alacaktı  çocuğu bu illet hastalığı yenebilmesi için mücadelesi bunun içindi...Sayılı günlerdi Evde geçirilmesi gereken izin günleri ama genç kadını düşündüren şeyler vardı  herşey aynı gibi gözüksede öyle değildi; eşi farklı davranıyordu  ve kendisi kadar ilgilenmiyordu çocukla bu genç kadını hayli üzmüştü...Dayanamadı ve konuşmaya karar verdi neden diye sordu!!!!! Aldığı yanıt karşısında çok üzülmüş ve sinirlenmişti nedeni? Eşi çocuğun kanser( lösemi ) olduğunu bu hastalıktan kimsenin kurtulamadığını,  boşuna hastanede kaldıklarını ve çocuğun canını boşuna yaktıklarını söylemişti,   nasıl derdi bunları kulaklarına inanamamış bu sözler karşısında tartışmıştı eşiyle  evladından vazgeçemezdi bu düşüncenin saçma olduğunu söylemişti eşine ama yine yanıt olarak aile büyüklerininde bunları söylediğini boşuna zaman kaybı olduğunu yenilemişti eşi....Bunu duyunca kendini boşlukta hissetmişti ve ağlamıştı genç kadın anladığı tek şey ailem dediği herkes çocuktan vazgeçmişti...Anneydi o ne olursa olsun mücadele edecekti yavrusunu yaşatmak için gerekirse canını verecekti...Günler geçmiş tekrar tedavi olmak için il dışına gittiler genç kadın yanlız hissetti kendini ama şuna inanıyordu aile büyüklerinin bu düşüncesini değiştirip kendisine destek vermelerini bekleyecekti...Ama olmadı yine uzun bir süre hastane servisinde kalmış  herşeyi kendi başına yapmıştı, yanına kimse gelmiyor artık arayan soran pek olmuyordu böyle bir kaç defa daha evle-hastane arasında gidip gelmeler oldu; genç kadın kendini kötü hissetmeye başlamıştı  ve Hastanenin aciline gittiğinde bir bebeğinin olacağını öğrenmişti sevinmelimiydi yoksa üzülmeli mi bilemedi  karma karışıktı aklı; bakması gereken çocuğu henüz küçüktü nasıl tekrar anne olabilirdi  düşünemiyordu...Bilmediği tek şey bu bebek ümit olabilirdi hasta çocuğuna  genç kadın daha neler yaşayacaktı  tahmin bile edemiyordu...Çocuğu uzun bir tedaviye devam ederken o hamilelik sürecinin sonuna gelmiş ve Doğum için gün sayıyordu....O bunlara hazırlanırken doktorlardan haber gelmişti yapılan tedavilere karşı çocuğun hastalığı iyleşmemiş  ve ilik nakli olması için başka bir hastaneye gitmeleri gerektiği söylenmişti...Bu haberle yıkılıp kalmıştı genç kadın nasıl başa çıkacaktı bu sorunla zaten kendi evinden uzaktı şimdi daha uzağa gitmesi gerekiyordu ne yapmalıyım diye düşünüyor geceleri uyumuyordu...

YORUMLAR

  • 0 Yorum